كه در كتاب اصول العقائد و جامع الفوائد هنگام بحث از حديث غدير بعد از آنكه اعتراض صاحب بعض فضايح الروافض را نقل كرده گفته ( ص 40 چاپ اصفهان بسال 1313 هجرى قمرى ) : « شيخ نبيل يعنى شيخ عبد الجليل رازى در جواب فرموده ( آنگاه قسمتى از عبارت مصنّف ( ره ) را كه در فضيحت شصت و پنجم ياد كرده ذكر نموده آنگاه گفته است : ) مؤلّف مىگويد كه در بعضى از جوابهاى شيخ جليل القدر نظر است » . نگارنده گويد : عالم سابق الذكر در ص 313 همين كتاب گفته : « و آنچه والد اين كمترين - رحمه اللّه - در كتاب أربعينى كه تأليف كرده ذكر نموده » و مرادش از اين « أربعين » همانا « كفاية المهتدي في احوال المهدى » است كه محدّث نورى ( ره ) در اوّل نجم ثاقب آن را چنين معرّفى كرده است ( ص 2 چاپ اوّل ) : « كتاب كفاية المهتدي في أحوال المهدي از سيّد محمّد بن محمد [ مير ] لوحى حسينى موسوى سبزوارى ملقّب بمطهّر و متخلّص بنقيبى تلميذ محقّق داماد ، و بيشتر آنچه در آن كتاب نقل كرده از كتاب فضل بن شاذان است كه اوّلا خبر را با سند و متن نقل كرده آنگاه ترجمه نموده » . و نسخهء اين كتاب بسيار است و نسخه‌اى نيز در كتابخانهء نگارنده هست . و از آن جمله است ملّا حشرى كه در روضة الأطهار در اوايل باب چهارم ( ص 28 - ورق 14 ) گفته : « و محقّق است كه زبيده خاتون شيعهء فطريّهء فدائيّه بود چنان كه شيخ اجلّ عبد الجليل رازى در كتاب نقض آورده ( تا آخر كلام او ) » . و از آن جمله است عالم مشهور حاجّ ملا محمّد باقر واعظ طهرانى ( ره ) كه در كتاب جنّة النعيم خود مكرّر در مكرّر از كتاب نقض نقل كرده است از آن جمله ( ص 448 ) است . امّا آن دو نفر كه بطور وفور از آن نقل كرده‌اند بلكه اساس كتاب خود را بر روى قسمتى از آن كتاب يا بر روى همهء آن نهاده‌اند دو عالم بزرگوار شيعه شيخ منتجب الدين ( ره ) صاحب فهرست و قاضى شهيد سعيد نور اللّه شوشترى ( ره ) است كه